هيچ مي داني چون موج

                                  در گريز از خويشتن پيوسته مي كاهم

زآنكه براين پرده تاريك

                                   اين خاموش نزديك

آنچه را مي خواهم نمي بينم

                                  و آنچه را مي بينم، نمي خواهم

آنگاه که نگاهت را به سوی چشم هایم با معجزه ی عشق چرخاندی ، من صید عشق تو گشتم و در دام عاشقی به جای دست و پا زدن آرام به صدای قلبم گوش دادم .

مهربانم ! نگاهت پلک های مرا از حرکت باز ایستاد و ضربان قلبم از یکنواخت زدن نجات داد و تو در وجود من جایگاه عظیمی همچون شاهزاده بر تخت فرمانروایی پیدا کردی و بر بلندای خانه قلبم نشستی و من همچون سربازی سر به سجده ی عشق تو بودم و حال از تو فرمان می گیرم .

ای مهربانم  ! آغوش گرمت سردی تن رنجورم را خنثی می کند و هنگامی که با عشق بر گیسوانم دست می کشی و با برق نگاهت دلم را ناز می کنی من عطش عشق تو را در درونم دو چندان می بینم و شوق دیدارت مرا امید زنده بودن می دهد و من آسوده ، که در این دنیای بزرگ قلبی به یاد من در جسمی پر از عاطفه می تپد .

عزیز جان ! تمام وجودم به رهت وجودی نا قابل است در برابر عظمت تو .

ای تکیه گاه آرامش بخش ! دوست دارم سر بر پنجره قلبت کوبم و تو با مهربانی در به رویم باز و عشق مرا پذیرا باشی . دوست دارم دست در آستانت و سر به شانه ات نهم تا لذت عاشقی را حس کنم ، نازنین مادر !من هر کجا باشم فقط گرمی آغوش تو را خواهانم

می خواستم یک خط برایت بنویسم....

مي خواستم برايت يك                                                      اما   ديدم فقط يكي از صفاتت

                              چندين صفحه وسطر خواهد شد...

    پس...

           يك خط تقديم به تو كه

                                      فقط  بخشايشت

روي گناهانم را كم كرده....

                                 من تمامت رادر خط به خط زندگي ام

                                                                          جاري مي دارم    

اين را شب يلدا(1368)نوشتم 

به کعبه گفتم تو از خاکی ومن از خاک

چراباید به دورتو بگردم

ندا امد

با پا امدی باید بگردی

برو با دل بیا تا من بگردم